Жас ғалым Даурен Кисабаев Жапонияда археологиямен айналысып, болашақта Қазақстанға оралып, ұлттық ғылымды дамытуды жоспарлап отыр, деп хабарлайды Todayinfo ақпарат агенттігі.
Дауреннің археологияға деген қызығушылығы әкесінің арқасында оянған. Әкесі ғалым болмаса да, ҚР Орталық мемлекеттік музейінде фототілші болып жұмыс істеп, көне жәдігерлерді түсірген. Бала кезінен музейде көп уақыт өткізген Даурен кейін Назарбаев Университетінің профессорларымен бірге археологиялық қазба жұмыстарына қатысып, бұл салаға деген сүйіспеншілігін нығайтты.
«Менің әкем ғалым болмаса да, дәл осы ол менің археологияға деген құштарлығымды оятты. Бәрі бала кезімде, ол көне жәдігерлердің фотографы болып жұмыс істеген ҚР Орталық мемлекеттік музейінде күндерімді өткізген кезден басталды. Кейін Назарбаев Университетінің профессорларымен бірге археологиялық қазбаларда жүргенде адамзаттың өткеніне деген қызығушылығым одан әрі артты», — дейді Даурен.
Ол өзін дала мен үңгірлердегі экспедицияларда бақытты сезінеді, әсіресе құнды жәдігерлер тапқан кезде. Алайда археологтар уақытының көп бөлігін зертханаларда өткізеді, онда олар тәжірибелер жүргізіп, табылған заттарды талдап, гипотезаларды тексереді. «Біздің табылған заттарымыз — бұл нақты өткен, оны ешкім алмастыра алмайды. Егер сұрақты дұрыс қойсаң, сүйектер мен тастар адамдардан көп нәрсені айтып бере алады», — деп атап өтті ол.
Даурен археологияны ел үшін маңызды сала деп санайды, әсіресе ұлттық мифтер мен тарихи қате түсіндірмелерді жою үшін. «Археология — бұл елдің „бренді“. Таңбалы тас, Алтын адам, көне Отырар, ботай, сақ және үйсін мәдениеттері — қазіргі ұлт құрудың іргетасы. Бірақ бұл ашылулармен іс бітпейді, алда тағы көптеген жаңалықтар күтіп тұр», — дейді ол.
Қазір Даурен Жапонияда археологиямен айналысады. Оның айтуынша, ғалымдар бір тілде сөйлейді, сондықтан қиындықтар туындамайды. «Кез келген ғылым саласының өкілдері ортақ мақсатқа — табиғат заңдылықтарын түсіндіруге ұмтылады. Біз бірдейміз. Мысалы, жапондар да қазақтар сияқты мерекелерде тост айтқанды жақсы көреді», — деп бөлісті ол.
Жапония мен Қазақстанның ғылыми тәсілдеріндегі айырмашылықтарға келетін болсақ, Даурен жапондықтардың жас қызметкерлерге сенім артып, оларды зерттеу процесінің толыққанды қатысушысы ретінде қарайтынын атап өтті. Сондай-ақ қаржыландырудағы айырмашылықты да айтты: Жапонияда әрбір зертхана жақсы жабдықталған, қажетті құралдар мен аппараттардың бірнеше аналогы бар. «Мен тіпті қарындаштарды өзім ұштамаймын — бәрін машина жасайды. Кеше, мысалы, геофизика курсы аясында біз әр қабаттағы гравитацияны өлшедік. Оқытушы маған құрылғыны ұстатып: „Ол 10 миллион иен тұрады“, — деді», — деп еске алды ол.
Дегенмен, Дауреннің байқауынша, жапондық жүйе өте консервативті және өзгерістерге бейім емес. Оны кейбір ескі компьютерлерде әлі де Windows XP орнатылғаны таң қалдырды. Бірақ ол жүйе тиімді жұмыс істеп тұрса, бұл маңызды емес деп санайды. Даурен Қазақстанға оралып, алған білімі мен тәжірибесін еліміздің археологиясын дамытуға жұмсауды жоспарлап отыр.
